O tym, jak zalało Południe...

Nie wiem czy w polskiej telewizji była jakakolwiek wzmianka o tym, co działo się z poniedziałku na wtorek we Francji, a konkretnie w Herault - departamencie, w którym mieszkam. Uznałam, że była to tak wyjątkowa sytuacja, że muszę się z wami tym podzielić.
Już dzień wcześniej, tzn w niedziele, meteo France zapowiadało pomarańczowy alarm dla całej Langwedocji, w związku z tym można było spodziewać się burz i deszczu. Jednak to, co się wydarzyło zaskoczyło wszystkich. I piszę to ja - rodowita Wrocławianka, która w swoim życiu przeżyła wiele powodzi. 
Od początku nie był to mój najlepszy dzień....

Poniedziałek 29/09/2014

Godz. 9:00
Lekko kropi, wychodząc z domu biorę parasolkę i udaję się w stronę dworca, jak co dzień. Czuję, że jest dość ślisko, a może to wina moich butów? W połowie drogi wywalam się jak długa, rozwalając sobie łokieć i uderzając głową o metalowe drzwi do jakiegoś magazynu. Tak, jest ślisko. Jakoś docieram na dworzec, gdzie dowiaduję się, że pociąg jest opóźniony o 30 minut. Piszę wiadomość do TŻa o wypadku. Chce po mnie przyjechać i zawieść do domu, ale ja upieram się, żeby jechać do Montpellier. Pluję sobie w brodę, że go wtedy nie posłuchałam!

Godz. 10:30
Dojeżdżam do Montpellier. Pada. Tramwajem docieram do szkoły.

Godz. 11:30
Przerwa obiadowa. Zbieramy się do stołówki. Grzmi i leje. Na głowę zakładam kaptur - wspomniałam, że po drodze złamałam parasolkę? Mokniemy.

Godz. 14:00
Nauczycielka chwali moją pracę i proponuje zmienić poziom na C1 (jedyny pozytyw tego dnia). Leje jak z cebra.

Godz. 16:00
Grzmi jak jasny pierun. Do klasy wpada nieznana nam nauczycielka i oznajmia, że Prefektura ogłosiła czerwony alarm (wyjątkowo groźne zjawiska pogodowe) i wszyscy mamy pozostać w budynku szkoły. Przy okazji informuje nas, że tramwaje, busy oraz pociągi nie jeżdżą.

Godz. 16:05
Zaczynam się zastanawiać jak dotrę do domu.

Godz. 17:00
Dwoje znajomych, mieszkających blisko uniwersytetu proponuje mi udać się z nimi do ich domów i przeczekać najgorsze, ewentualnie w razie potrzeby zostać na noc. 

Godz. 17:30
Decyduję się iść do koleżanki. Miało być blisko! Idziemy 20 minut. Mokniemy do suchej nitki, w butach czuję wodę.

Godz. 18:00
Docieramy do jej domu. Wylewam wodę z butów. Na balkonie wykręcam bluzę. W internecie szukamy informacji nt. pociągów i sytuacji w Montpellier. Natrafiamy na:

źródło: www.midilibre.fr

Godz. 18:15

Dzwonię do TŻa i mówię, że utknęłam w Montpellier. Proszę, żeby po mnie przyjechał. Początkowo zgadza się, ale potem widząc zdjęcia i sytuację na drogach boi się, że gdzieś utknie na dobre. Czekam na informację od niego czy da radę.

Godz. 18:30

Pijemy gorącą herbatę i oglądamy rosyjską telewizję.

Godz. 19:00

TŻ informuje mnie, że wychodzi z domu. Jedzie po mnie. Normalnie trasa autostradą do Montpellier nie zajmuje więcej niż 30 minut.

Godz. 20:00

Obgadujemy niektórych z naszej grupy i pokazujemy sobie na internecie fajnych facetów.

Godz. 20:30

Zaczynam się denerwować, że TŻa wciąż nie ma.

Godz. 20:45

Dzwonię. TŻ od 20 minut stoi pod blokiem i próbuje się do mnie dodzwonić.

Godz. 20:46

Schodzę na dół. Nadal leje. Z daleka widzę idącego TŻa z wielką parasolką. Biegnę do niego (gdyby nie fakt, że wyglądałam jak zmokła kura, byłoby to nawet całkiem filmowe).

Godz. 20:48

Siedzimy w aucie. Telepię się z zimna. Ściągam przemoczoną bluzę, TŻ nakrywa mnie swoim płaszczem i włącza ogrzewanie. Adekwatnie do sytuacji - w końcu uratował mi tyłek - nazywam go moim księciem na białym koniu ;) Przydomek pasuje do jego białego samochodu.

Godz. 21:20

Ciężka przeprawa przez autostradę - rzekę.

Godz. 21:45

Na bramkach piorun wali obok nas. Huk straszny.

Godz. 22:00

Nareszcie w domu.

Czerwony alarm trwał do godz. 10.00 następnego dnia. Wiele osób nie dojechało do szkół i miejsc pracy, w tym ja. Baliśmy się powtórki z rozrywki. Na dworcach zorganizowano posiłki oraz napoje i koce dla pasażerów. W pociągach TGV i TER stojących na stacji zorganizowano tymczasowe sypialnie. Niektórzy ludzie spędzili tak kilkanaście godzin. 

W środę pociąg do Montpellier był opóźniony jedynie 50 minut. W czwartek z powodu "incydentu" w Sete - most stanął pionowo, wszystkie pociągi były odwołane.

Jak na złość już następnego dnia po powodzi wyszło słońce, a temperatura podskoczyła do góry. Październik generalnie przywitał nas piękną pogodą i upałami około 28-29 stopniowymi :) Gdzie ta jesień ja się pytam?